Apulia - winiarski spichlerz Italii 0

Ostroga i obcas włoskiego buta to właśnie Apulia (Puglia). Region, z którego pochodzi znaczna część włoskiego wina oraz oliwy, został odkryty już w starożytności przez Fenicjan i Greków, którzy zastali na tych terenach uprawy prowadzone przez ludy Osków i Messapiów. Wzdłuż liczącego 800 kilometrów wybrzeża regionu rozciąga się 110000 hektarów winnic.  

źródło: http://www.vinidipuglia.com/

W ostatnich latach można zaobserwować rozwój regionu w zakresie wzrostu jakości produkowanych win. Winiarze coraz częściej zmieniają filozofię wyrobu wina i świadomie dokonują mniejszych zbiorów z hektara, aby uzyskać jak najlepsze efekty. W regionie znajdziemy 4 apelacje DOCG (Castel del Monte Bombino Nero, Castel del Monte Nero di Troia Riserva, Castel del Monte Rosso Riserva oraz Primitivo di Manduria Dolce Naturale), 28 apelacji DOC (między innymi: Primitivo di Manduria, Salice Salentino, Locorotondo, Martina Franca czy Copertino) oraz 6 IGT (Daunia, Murgia, Puglia, Salento, Tarantino, Valle d'Itria).

Czerwone wina produkuje się tu głównie z autochtonicznych szczepów primitivo, negroamaro, nero di toria i bombino nero, ale często sięga się także po szczepy montepulciano czy sangiovese. Szczególną sympatię wzbudzają w Polsce wariacje na temat odmiany primitivo, która daje wina z bardzo intensywnym bukietem, a w jego smaku można wyczuć nutę słodyczy, która nierzadko sprawia, że charakter wina zaczyna być bliski półwytrawnemu. Natomiast, jeśli chodzi o wina białe Apulijczycy chętnie wykorzystują szczepy verdeca, bianco d'alessano, bombino bianco, malvasia czy też trebbiano. Większość białych win charakteryzuje rześki, owocowy charakter, w którym zawiera się również nuta mineralności.

 

źródło: http://www.vinidipuglia.com/

Apulia nie może być jednak traktowana jako monolit winiarski. Jednym z subregionów jest Półwysep Salentyński, czyli pasek lądu, który wdarł się pomiędzy morze Adriatyckie oraz Jońskie. To położenie geograficzne zapewnia mu długie i ciepłe lato oraz bryzę morską, która dociera do winnic. Powołaniem tej części Apulii zdają się być wina czerwone. Niepodzielnie rządzi tu negroamaro. Ta autochtoniczna odmiana daje gęste, potężne wina, w których często znajdziemy aromaty lukrecji. Poza tym rozpowszechniona jest tutaj odmiana malvasia nera, która tradycyjnie występuje w blendzie z negramaro. Na półce win z Salento obecna będzie zawsze butelka primitivo, w której znajdziemy aromaty ciemnych owoców leśnych i nutę słodyczy. Mniej popularne jest natomiast susumaniello - odmiana, która została przywieziona na te ziemie z Dalmacji, a świetnie sprawdza się w winach jednoszczepowych. Białe odmiany winogron Półwyspu Salentyńskiego, to przede wszystkim malvasia bianca, z doskonale rozpoznawalną nutą słodyczy oraz, w mniejszym stopniu, fiano i greco.

 

źródło:http://www.teatronaturale.it/

Kolejnym subregionem jest Prowincja Taranto, która do dziś bywa nazywana Magna Grecia (Wielka Grecja), co przypomina, że te tereny były epicentrum kolonizacji helleńskiej, która dokonywała się w południowej Italii w VII wieku przed Chrystusem. Centrum tutejszego winiarstwa jest oczywiście Manduria, która dała nazwę znanej dobrze apelacji DOP Primitivo di Manduria. Interpretacje szczepu primitivo z tych okolic należą do najbardziej skoncentrowanych, aromatycznych oraz złożonych win południowych Włoch. Swoją nazwę primitivo bierze od słowa primative, pochodzącego z lokalnego dialektu, co ma wskazywać na wczesne dojrzewanie odmiany. Drugą, ważną cechą szczególną tej odmiany jest wysoka zawartość alkoholu. Sposób prowadzenia winorośli jest charakterystyczny dla terenów wietrznych i nosi nazwę ad alberello, czyli na drzewko. Ten typ uprawy zobaczymy w wielu winnicach Apulii, które nierzadko skrywają nawet osiemdziesięcioletnie krzewy. Drugą odmianą subregionu jest negroamaro, która, w porównaniu do primtivo, daje wina zdecydowanie bardziej wytrawne i taniczne. Jeśli chodzi o odmiany białe, warto wspomnieć o verdeca.

źródło: http://www.vinidipuglia.com/

Na uwagę zasługuje, bez wątpienia, płaskowyż Murge, który znajduje się w centralnej części regionu. Króluje tu nero di troia, które daje pełne elegancji wina, w których znajdziemy nuty owocowe, kwiatowe oraz delikatnych przypraw. To właśnie dla win z tego szczepu powstały dwie apelacje DOCG: Castel del Monte Rosso Riserva i Castel del Monte Nero di Troia oraz oznaczenia regionalne DOP: Castel del Monte i Rosso Barletta. Swoją nazwę apelacje Castel del Monte biorą od XIII-wiecznego zamku, który należał do Fryderyka II. Castel del Monte posiada jeszcze jedną apelację DOCG, ale jest ona dedykowana odmianie bombino nero. Tradycje winiarskie tych terenów odnoszą się aż do mitologii, ponieważ, wierzy się, że grecki heros Diomedes, wracając z wojny trojańskiej, przybił do wybrzeży dzisiejszej Apulii i zasadził tu pierwsze krzewy winorośli. Stąd zapewne pochodzi nazwa: nero di troia, czyli czarne z Troi. Ponadto, uprawia się tu aglianico oraz montepulciano, a z odmian białych bombino bianco, pampanuto, greco, malvasia bianca, moscato bianco, a także jeden z najstarszych białych szczepów włoskich - gravina.

źródło: http://bisceglie24.it/concorso-studentesco-realizzare-short-pubblicitario-castel-monte/

Kolejnym subregionem Apulii jest Daunia, która graniczy z regionami Molise, Kampanią oraz Bazylikatą. Wiele odmian znajduje tu wspaniałe warunki do wegetacji. Są wśród nich nero di troia, montepulciano, aglianico, bombino bianco, malvasia bianca, trebbiano. Wszystkie one należą do Daunia igp. Mamy tu także najstarsze apulijskie oznaczenie regionalne DOP - Cacc'e mitte di Lucera - które liczy już ponad 40 lat.

Wreszcie, warto wspomnieć o Valle d'Itria, której powołaniem, wydaje się być, uprawa winorośli białej. Sprzyjają temu długie, ciepłe lato i swego rodzaju przewiewność, spowodowana ukształtowaniem terenu. Najpopularniejszymi odmianami są verdeca oraz bianco d'alessano, które stanowią bazę dla oznaczeń regionalnych DOP Martina Franca oraz Locorotondo. Sporo tu także odmian autochtonicznych, takich jak białe impigno czy francavidda czy czerwone ottavianello. Do ciekawostek enologicznych należy także szczep minutolo, który, według ostatnich badań, należy do rodziny białych muskatów. 

Trzeba również pamiętać, że to właśnie obok Martina Franca, w miasteczku Alberello, znajdziemy aż 1500 budynków typu trulli, czy niewielkich domków, z kamienia wapiennego, krytych stożkowatym, charakterystycznym dachem. Co ważne, trulli z Alberello zostały wpisane na listę Światowego Dziedzictwa Klulturowego UNESCO. 

 źródło: http://viaggi.corriere.it/viaggi/vacanze/trulli-alberobello-murgia/

Warto szukać inspiracji wśród apulijskich smaków i aromatów. Ukształtowanie terenu, unikalne położenie geograficzne i klimat sprawiają, że winne krzewy wyjątkowo hojnie wynagradzają winiarzom ich pracę, a miłośnikom wina - ich cierpliwość w oczekiwaniu na kolejne roczniki. Wydaje się, że Apulia znajduje się dopiero na początku drogi jeśli chodzi o enologiczną konkurencję z tak popularnymi regionami jak Toskania czy Piemont. Jednak, biorąc pod uwagę, skok jakościowy jaki miał miejsce w ostatnich latach w winiarstwie Południowych Włoch, winiarze z regionów Północy mają się czego obawiać, a konsumenci wina - z czego cieszyć.  

źródła:

http://www.smakitalii.pl/

http://www.vinidipuglia.com/

Komentarze do wpisu (0)

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl